انتقال کار آمد فاضلاب
به حداقل رساندن میزان حفاری
طراحی و ساخت با تکنولوژی آلمان
قیمت مناسب
گارانتی 1 ساله و خدمات پس از فروش 10 ساله
تمام چربیگیرهای این شرکت بهصورت کاملاً آببند و هوابند ساخته میشوند تا از نشت فاضلاب و انتشار بوی نامطبوع در محیط جلوگیری شود؛ موضوعی که در عملکرد بلندمدت چربیگیر اهمیت بالایی دارد.
ساختار کلی چربیگیرها بهگونهای در نظر گرفته شده که زمان ماند هیدرولیکی مناسب برای جداسازی چربی فراهم شود و عملکرد دستگاه در شرایط بهرهبرداری پایدار بماند.
کلیه چربیگیرهای پالا پساب به سیستم تهویه (ونت) مجهز هستند تا گازهای تولیدشده در فرآیند جداسازی چربی بهدرستی تخلیه شود و از ایجاد فشار یا بو جلوگیری گردد.
طراحی چربیگیرها بهصورتی انجام شده که دسترسی برای بازرسی، تخلیه و سرویس دورهای ساده و عملی باشد و نگهداری دستگاه برای بهرهبردار با حداقل دردسر انجام شود.
ظرفیت و ابعاد چربیگیرها متناسب با حجم فاضلاب و میزان تولید چربی پروژه انتخاب میشود تا در زمان خرید چربیگیر، عملکرد صحیح دستگاه و توجیه اقتصادی آن حفظ گردد.
تمام چربیگیرهای پالا پساب دارای یک سال گارانتی و ده سال خدمات پس از فروش هستند و پشتیبانی فنی در مراحل انتخاب، خرید و بهرهبرداری ارائه میشود.
در بسیاری از پروژهها، مشکل اصلی چربیگیر نه در زمان خرید، بلکه بعد از مدتی بهرهبرداری خودش را نشان میدهد. آشنایی با نکات زیر کمک میکند از بروز مشکلاتی مثل بوی نامطبوع، گرفتگی و افزایش هزینههای نگهداری جلوگیری شود.
یکی از رایجترین شکایتهای کارفرماها پس از مدتی استفاده از چربیگیر، پخش بوی نامطبوع در محوطه آشپزخانه یا فضای اطراف است. در اغلب موارد، منشاء این بو ورود آشغال، ضایعات غذایی و تهماندهها به داخل چربیگیر است.
در گذشته معمولاً از سبدهای آشغالگیر داخلی استفاده میشد، اما امروزه راهکار اصولیتر این است که قبل از ورودی چربیگیر، از گاترهای تمام استیل یا پیشفیلتر مناسب استفاده شود تا از ورود آشغال به مخزن جلوگیری شود.
در چربیگیرهای فایبرگلاس معمولاً یک سبد آشغالگیر داخلی نیز نصب میشود که میتوان مش آن را ریزتر طراحی کرد تا جلوی ورود ذرات کوچکتر هم گرفته شود.
حتی با بهترین پیشفیلترها، ممکن است مقدار کمی آشغال یا مواد آلی وارد چربیگیر شود. در این مرحله، آببند و هوابند بودن مخزن و دریچههای بازدید نقش تعیینکنندهای در جلوگیری از انتشار بو دارد.
چربیگیری که آببند و هوابند نباشد، دیر یا زود باعث انتشار بوی نامطبوع در محوطه خواهد شد؛ به همین دلیل این موضوع یکی از مهمترین معیارها در خرید چربی گیر محسوب میشود.
در صورتی که فضا و بودجه پروژه اجازه دهد، توصیه میشود حجم چربیگیر کمی بزرگتر از حداقل مقدار محاسباتی انتخاب شود.
این کار دو مزیت مهم دارد:
فاصله زمانی بین تخلیهها بیشتر میشود
در صورت ورود ناخواسته پسماند، عملکرد چربیگیر مختل نمیشود
در بسیاری از پروژهها، این تصمیم ساده باعث کاهش قابلتوجه هزینههای نگهداری در بلندمدت شده است.
چربیگیرهای دفنی به دریچههای بازدید مجهز هستند که حتماً باید در دسترس باشند.
این دریچهها برای:
بررسی وضعیت داخلی چربیگیر
تشخیص زمان مناسب تخلیه
تخلیه سبد آشغالگیر (در صورت وجود)
استفاده میشوند. اگر دریچهها بهدرستی جانمایی نشوند، بهرهبرداری و نگهداری چربیگیر با مشکل جدی مواجه خواهد شد.
در برخی پروژهها پیشنهاد میشود که چربی بهصورت دستی و با پارو از داخل چربیگیر جمعآوری شود. این روش برای چربیگیرهای پلیاتیلن و فایبرگلاس دفنی یا غیر دفنی، اصولی و استاندارد نیست و معمولاً باعث:
بوی شدید
مشکلات بهداشتی
کاهش راندمان سیستم
افزایش ریسک گرفتگی و آلودگی محیط
میشود. روش استاندارد تخلیه این چربیگیرها، مکش با ماشین لجنکش در بازههای زمانی مشخص است.
در بازار ممکن است قیمت چربی گیر پلیاتیلن یا فایبرگلاس متفاوت باشد، اما این تفاوت قیمت فقط به جنس مخزن محدود نمیشود.
عواملی مثل:
کیفیت ساخت
آببند و هوابند بودن واقعی
طراحی داخلی
ضخامت بدنه
تأثیر مستقیم روی عملکرد و دوام چربیگیر دارند. در زمان مقایسه قیمت چربیگیر، توجه صرف به عدد نهایی میتواند در بلندمدت هزینههای بیشتری ایجاد کند.
چربیگیر برای جدا کردن چربی و روغن از فاضلاب رستورانها و آشپزخانههای صنعتی استفاده میشود و نقش مهمی در جلوگیری از گرفتگی لولهها، ایجاد بوی نامطبوع و آسیب به سیستم فاضلاب دارد.
بسیاری از مشکلات رایج چربیگیر ها، مثل بوی بد در محوطه یا نیاز به تخلیه زودهنگام، به انتخاب یا طراحی نادرست آنها برمیگردد.
در این صفحه، انواع چربیگیرها بهصورت شفاف و کاربردی معرفی شدهاند تا اگر مدل موردنظر خود را میشناسید، مستقیم انتخاب کنید و اگر هنوز مطمئن نیستید، با مطالعه ادامه صفحه بتوانید تصمیم درستتری بگیرید.
عدم استفاده از چربیگیر در رستورانها و آشپزخانههای صنعتی، بهمرور باعث بروز مشکلات جدی در شبکه فاضلاب، تجهیزات مکانیکی و سیستم تصفیه میشود. ورود مستقیم فاضلاب چرب به لولهها، چاه، ایستگاه پمپاژ یا تصفیهخانه، تقریباً در هر بخشی که وارد شود، همان بخش را دچار اختلال میکند.
در صورتی که فاضلاب چرب بدون چربیگیر وارد خط لوله شود، چربی بهتدریج به دیواره داخلی لوله میچسبد و باعث گرفتگی کامل لوله میشود.
نکته مهم اینجاست که لولهای که توسط چربی مسدود شده باشد، عملاً قابل باز شدن نیست؛ نه با آب داغ، نه با فنر و نه با روشهای رایج.
در اغلب موارد، تنها راهحل، تعویض کامل خط لوله است.
مشکل فقط نداشتن چربیگیر نیست. در بسیاری از پروژه ها، چربی گیر وجود دارد، اما به موقع تخلیه نشده یا نگهداری آن به درستی انجام نشده است.
در این حالت، حجم چربی داخل مخزن آنقدر زیاد میشود که چربیگیر دیگر توان جداسازی چربی را ندارد و چربی از دستگاه عبور کرده و وارد پساب خروجی میشود. نتیجه این وضعیت، دوباره گرفتگی لولهها و بروز همان مشکلات قبلی است
در برخی پروژهها چربیگیر نصب شده، اما حجم آن متناسب با میزان فاضلاب و چربی تولیدی انتخاب نشده است. وقتی ظرفیت چربیگیر کوچکتر از نیاز واقعی باشد، چربی فرصت جداسازی کامل پیدا نمیکند و دوباره وارد شبکه فاضلاب میشود. این موضوع نیز باعث گرفتگی لولهها و اختلال در کل سیستم خواهد شد..
ورود چربی به ایستگاه پمپاژ، یکی از پرهزینهترین پیامدهای نبود یا عملکرد نادرست چربیگیر است. چربی باعث:
میشود و در نهایت کل سیستم پمپاژ را از کار می اندازد.
در صورت ورود فاضلاب چرب به چاه جاذب، چربی منافذ خاک اطراف چاه را به سرعت مسدود می کند. در این حالت چاه “لاک” می شود؛ نفوذ آب متوقف شده و چاه به سرعت پر میگردد.
در صورت ورود فاضلاب چرب به چاه جاذب، چربی منافذ خاک اطراف چاه را بهسرعت مسدود میکند. در این حالت چاه «لاک» میشود، نفوذ آب متوقف شده و چاه بهسرعت پر میگردد.
چاهی که با چربی اشباع شده باشد، معمولاً قابل احیا نیست و نیاز به حفر چاه جدید دارد؛ موضوعی که علاوه بر هزینه بالا، باعث آلودگی دائمی خاک محوطه میشود.
در پروژههایی که دارای سیستم تصفیه فاضلاب اختصاصی هستند، نبود چربیگیر یا عملکرد نامناسب آن باعث میشود چربی روی سطح مخازن شناور شود و:
در بسیاری از موارد، تنها راه بازگشت سیستم به حالت عادی، تخلیه کامل، لایروبی و راهاندازی مجدد تصفیهخانه است که هزینهبر و زمانبر خواهد بود.
چه چربیگیر وجود نداشته باشد، چه بهدرستی طراحی نشده باشد و چه بهموقع تخلیه نشود، نتیجه در همه حالتها یکی است: اختلال جدی در سیستم فاضلاب و تحمیل هزینههای سنگین.
در عمل، هزینهای که بابت اصلاح این مشکلات پرداخت میشود، چندین برابر قیمت چربی گیر مناسب و بهرهبرداری صحیح از آن خواهد بود.
مخازن چربیگیر پلیاتیلن از جنس پلیاتیلن دوجداره کرتیوبدار بوده و با استفاده از خط تولید و تکنولوژی آلمان تولید میشوند. این مخازن کاملاً آببند و هوابند هستند و بهصورت دفنی یا غیردفنی در پروژههای مختلف قابل اجرا میباشند.
عملکرد چربیگیر پلیاتیلن بهصورت ثقلی است و در داخل مخزن، یک لوله H میانی تعبیه میشود که مانع انتقال چربی از بخش اول به بخش دوم شده و راندمان جداسازی را افزایش میدهد.
چربیگیرهای پلیاتیلن به دلیل مقاومت بالا در برابر رطوبت، فشار خاک و خوردگی، بدون تغییر شکل یا نشتی، گزینهای مناسب برای پروژههایی هستند که نیاز به نصب دفنی مستقیم دارند.
مخازن چربیگیر فایبرگلاس از جنس FRP با ضخامت بدنه حدود ۵ تا ۱۵ میلیمتر ساخته میشوند و معمولاً به شکل مکعبی طراحی میگردند.
این نوع چربیگیرها معمولاً بهصورت غیردفنی اجرا میشوند و در صورت نصب دفنی، لازم است داخل اتاقک بتنی سقفدار قرار بگیرند تا از وارد شدن فشار مستقیم خاک به بدنه جلوگیری شود.
در مخازن فایبرگلاس، دیواره داخلی مخزن را به دو بخش تقسیم میکند؛ در بخش اول سبد دانهگیر و در بخش دوم پکینگ مدیا برای افزایش سطح تماس و بهبود جداسازی چربی استفاده میشود.
چربیگیر زیرسینکی در فضای زیر سینک نصب میشود و معمولاً در ابعاد حدود 30*30*40 یا 40*40*50 سانتیمتر طراحی میگردد. این نوع چربیگیر برای آشپزخانهها و رستورانهای کوچک با حجم محدود فاضلاب کاربرد دارد.
جنس چربیگیرهای زیرسینکی معمولاً از فایبرگلاس است و به دلیل ظرفیت کم، نیاز به تخلیه و سرویس دورهای مکرر دارند؛ به همین دلیل برای آشپزخانههای صنعتی یا پروژههای با دبی بالا مناسب نیستند.
سیستم DAF یا چربیگیر صنعتی، یک سیستم مکانیزه تصفیه فاضلاب است که برای پروژههایی با حجم بالای فاضلاب چرب مانند صنایع غذایی، لبنی، کشتارگاهها و خطوط تولید صنعتی استفاده میشود.
در این سیستمها جداسازی چربی با استفاده از تزریق هوا و فرآیند شناورسازی انجام میشود و جمعآوری چربی بهصورت پیوسته و اتوماتیک صورت میگیرد. به دلیل هزینه سرمایهگذاری و نگهداری بالا، استفاده از DAF برای رستورانها و آشپزخانههای صنعتی معمولاً توجیه اقتصادی ندارد و بیشتر بهعنوان یک مرحله تصفیه صنعتی به کار میرود.
در انتخاب و خرید چربیگیر، تفاوت اصلی سیستمها در روش تخلیه، میزان وابستگی به اپراتور، محل نصب و مقیاس پروژه است. جدول زیر انواع چربیگیرهای پالا پساب را بر اساس شرایط واقعی بهرهبرداری مقایسه میکند.
| معیار مقایسه | چربیگیر پلیاتیلن | چربیگیر فایبرگلاس | چربیگیر زیرسینکی | چربیگیر صنعتی (DAF) |
|---|---|---|---|---|
| نوع عملکرد | ثقلی | ثقلی | ثقلی | مکانیزه (اتوماتیک) |
| محل نصب | دفنی و غیردفنی | غیردفنی / دفنی با سازه محافظ | زیر سینک | موتورخانه / سایت صنعتی |
| مقیاس پروژه | متوسط تا بزرگ | متوسط تا بزرگ | بسیار کوچک یا کمکی | بزرگ و صنعتی |
| روش تخلیه چربی | مکش با ماشین لجنکش | مکش با ماشین لجنکش | تخلیه دستی | جمعآوری اتوماتیک |
| نیاز به اپراتور | نیاز به پایش و سرویس دورهای | نیاز به پایش و سرویس دورهای | نیاز به تخلیه و نظارت مداوم | وابستگی کمتر به اپراتور |
| نقش اپراتور | بررسی سطح چربی، تخلیه سبد، تعیین زمان تخلیه | بررسی سطح چربی، تخلیه سبد، تعیین زمان تخلیه | تخلیه دستی و کنترل مداوم | کنترل دورهای و نظارت بر عملکرد |
| دفعات سرویس | وابسته به حجم مخزن و بار چربی | وابسته به حجم مخزن و بار چربی | کوتاهتر به دلیل ظرفیت کم | برنامهریزیشده |
| کاربرد رایج | رستوران و آشپزخانه صنعتی؛ بیشتر به صورت دفنی | رستوران، آشپزخانه صنعتی، با فضای محدود | آشپزخانه بسیار کوچک یا سیستم کمکی | صنایع غذایی و خطوط تولید |
چربیگیرهای پلیاتیلن و فایبرگلاس با ماشین لجنکش تخلیه میشوند، اما همچنان به اپراتور برای پایش، تخلیه سبد آشغالگیری و تشخیص زمان تخلیه نیاز دارند.
چربیگیر زیرسینکی معمولاً بهصورت دستی تخلیه میشود. کاربرد آنها در آشپرخانه ها و رستوران های کوچک و یا بهعنوان سیستم کمکی در پروژههایی با محدودیت فضا میباشد.
چربیگیرهای تماماتوماتیک (DAF) نیز کاملاً بینیاز از اپراتور نیستند، اما وابستگی آنها به نیروی انسانی بهمراتب کمتر از سیستمهای ثقلی است.
هنوز سوالی ثبت نشده است. اولین نفر باشید!
